Zihnin, "asla" dediği her şeye duyduğu o tehlikeli tutkuydu.
O an odadaki hava değişti. Selin, suçluluk duygusunun paylaşıldıkça hafiflediğini hissetti. Psikodiyet seansı ilerledikçe, tabağındaki her lokmanın bir hatıraya, bir öfkeye ya da bastırılmış bir hayale denk geldiğini keşfettiler: Midenin değil, ruhun bağırmasıydı. Bir Grup Terapisi Hikayesi Psikodiyet
Aynadaki yabancıya duyulan sebepsiz kızgınlıktı. Zihnin, "asla" dediği her şeye duyduğu o tehlikeli
Sıra Selin’e geldiğinde sesi titredi. "Dün gece yine oldu," dedi. "Mutfak lambasını açmadım bile. Karanlıkta, tezgahın başında ne yediğimi anlamadan tıkındım. Karnım aç değildi ama içimdeki o kuyu... O hiç dolmuyor." tabağındaki her lokmanın bir hatıraya